طراحی و اجرای خط انتقال ۱۳۲ کیلوولت دومداره با استفاده از پایههای بتنی پیشساخته/درجا، جهت تأمین بار الکتریکی صنایع سنگین منطقه آزاد ارس و ارتقای پایداری شبکه انتقال منطقه.
مقدمه
با توجه به رشد سریع صنایع و افزایش تقاضای انرژی در منطقه آزاد تجاری-صنعتی ارس، نیاز به یک زیرساخت انتقال قدرتمند و قابل اطمینان احساس میشد. پروژه احداث خط انتقال ۱۳۲ کیلوولت دومداره با هدف ایجاد یک مسیر انتقال با ظرفیت بالا و پایداری حداکثری برای پوشش دهی بار صنایع سنگین این منطقه تعریف گردید.
کارفرما: منطقه آزاد تجاری-صنعتی ارس
منطقه اجرا: استان آذربایجان شرقی
دوره اجرا: ۱۳۹۵
مشخصات فنی و مهندسی
در اجرای این پروژه، استانداردها بر پایه قابلیت اطمینان بالا و مقاومت در برابر شرایط محیطی منطقه تنظیم شده بود:
- سیستم انتقال دومداره Double Circuit : طراحی سیستم بهصورت دومداره جهت افزایش ظرفیت عبور توان و ایجاد قابلیت اطمینان Redundancy؛ بهگونهای که در صورت بروز حادثه در یکی از مدارها، امکان تأمین بخشی از بار از طریق مدار دیگر فراهم باشد.
- استفاده از پایههای بتنی Concrete Poles/Towers : برخلاف پایههای فلزی معمول، بهرهگیری از پایههای بتنی در این پروژه با هدف افزایش طول عمر سازه، کاهش هزینههای نگهداری و ارتقای مقاومت در برابر عوامل محیطی و بارگذاریهای سنگین انتخاب گردید.
- استاندارد فشار قوی HV Standard : رعایت تمامی پروتکلهای عایقبندی، فاصله ایمنی و سیستمهای حفاظتی مطابق با استانداردهای شبکه انتقال فشار قوی.
چالشهای اجرایی و مدیریت پروژه
اجرای پروژه در محدوده منطقه آزاد ارس، نیازمند مدیریت دقیق در موارد زیر بود:
- آزادسازی زمینهای مجاور: جهت احداث بزرگترین مجتمع تجاری، اداری، خدماتی در منطقه آزاد ارس
- ساختوساز در مناطق صنعتی: هماهنگی با استانداردهای خاص منطقه آزاد و مدیریت عملیات اجرایی بدون ایجاد اختلال در زیرساختهای موجود منطقه.
- ساخت و نصب پایههای بتنی: مدیریت عملیات سنگینِ نصب و تثبیت پایههای بتنی که نیازمند دقت بالا در محاسبات فونداسیون و تجهیزات جابهجایی سنگین بود.
دستاوردها و نتایج
- آزادسازی زمینهای مجاور: جهت احداث بزرگترین مجتمع تجاری، اداری، خدماتی در منطقه آزاد ارس
- تأمین پایداری انرژی صنایع: تضمین جریان پایدار برق برای واحدهای صنعتی منطقه آزاد ارس.
- افزایش قابلیت اطمینان شبکه: با بهرهگیری از ساختار دومداره، ریسک قطع برق در اثر حوادث احتمالی بهشدت کاهش یافت.
- بهینهسازی هزینههای بلندمدت: استفاده از پایههای بتنی، نیاز به بازسازی و نگهداریهای مکرر در طول چرخه عمر خط را به حداقل رساند.